Berner Sennen

De Berner Sennenhond is een imposante, bijzonder mooie hond, massief gebouwd met krachtige benen. Zijn verschijning dwingt respect en bewondering af.

Lichaamsbouw en uitzicht

Zijn indrukwekkend hoofd heeft een vlakke schedel en een lichte stop.  De voorsnuit is sterk en droog, zonder volle lippen.  De ogen zijn bruin en vurig, de gezichtsuitdrukking is vriendelijk.  De oren zijn hoog aangezet, kort en driehoekig; liggen vlak tegen het hoofd aan.  De staart is ruig en niet gekruid.  De beharing is zacht, glad en lang en enigszins gegolfd, maar niet gekruid.

De kleur is zwart glanzend met lichtbruine afrekening aan de bakken, boven de ogen en aan alle benen.  Een witte bies en wit aan de benen, punt van de staart en borst.  Schouderhoogte 66-68 cm.  Gewicht tot 40 kg.

Geschiedenis

De hond werd gebruikt als veedrijver en als trekhond voor de melkkar in het bergland van Dürrbach, ten zuiden van Bern. De bewoners noemden hem Dürrbächler. 

In 1900 werd hij als een soort nationale hond door de stedelingen ontdekt en in 1908 in Berner Sennenhond omgedoopt. 

Sindsdien is zijn populariteit gestegen.  Op het land is hij bewaker van het erf, in de stad bewaker en familiehond. 

Karakter

Hij is zeer oplettend, laat weten als er iets verdachts is, zonder tot blaffen over to gaan.  Hij houdt van kinderen en bewaakt ze.  Hij is volgzaam, soms ook zo mak als een lammetje, maar met voldoende natuurlijke waakzaamheid, zonder direct aan te vallen.

Thuis

Deze werkelijk ongecompliceerde hond heeft ruimte en een dagelijkse wandeling van 2 uur nodig.  Hij kan buiten leven, maar moet echter volledig in de familie worden opgenomen. Men kan met hem oefenen.  Hij heeft een gematigd temperament.  Zijn vacht moet dagelijks verzorgd worden.  Gemiddelde ouderdom is als die van bijna alle grote honden.

Copyright 2018 Meerhof
Webdesign by Cathedral Design Antwerpen Cathedral Design Antwerpen.
JumpStart JumpStart PRO v1.20
Login